Anquéritu suôbre l’uźu la lliêngua

Ũa lliênguista la Hungriya fai un anquéritu suôbre l’uźu la lliêngua mirandéźa afuôra la nuôssa tiêrra. Solu puôden partecipar lus mirandéźes que nun vivan ne la nuôssa tiêrra. Yê un anquéritu ampurtante que mus vai a permetir saber quantus somus alla fuôra a falar an mirandés.

Partecipai eiqui.  

La camara de Miranda fai pu’la lliêngua (2)

Mas ũa einiciatiba de la camara y fui pa’l die la lliêngua materna. Criyou-se ũa nuôva fuôlla d’amboras an mirandés que se chama “Çubiaco”. Digu fuôlla, anque nun l’hei vidu, mas nun me paréce ser un jurnal cun muitas paiginas. Mas nun amporta ya que solu saliu’l numaru “zéro” hai dues sumanas yê nurmal que tenga poucas paiginas. Ya s’ira anchindu cu’l tiêmpu, spéru you. Yê ũa fuôlla de graça que sera spargida pu’las Tiêrras de Miranda. Supongu pu’las caźas l pobu y’l restru las anstituçones publicas.

Yê ũa fuôlla anteiramiênte an mirandés y pudeis ya agora vos tamiên partecipar n’eilla screbindu testus an mirandés. Açpuis ya solu teneis que lus mandar pu l’Anternéta eiqui : ccubiaco@gmail.com . La fuôlla sal duês vézes a’l més. Que vus agrade la sue leitura !

La camara de Miranda fai pu’la lliêngua (1)

Que la verdade séya dita, quandu la gente fai couźas buônas tamiên l digu ! Ende teneis un eiźemplu onde paréce que se spertou l’antresse de la camara de Miranda pu’l mirandés. La purmeira couźa yê que fazirun un reclame mui buônu na nuôssa lliêngua pa’l festival dals sabores.

Yê un reclame un poucu amboubadu que fui spargidu pu’l facebook y que la gente gustou muitu. Son retratus de puliticus, zéñus de bandas zeñadas, bunécus, retratus de filmes, … que van acumpañadus c’ũa pequeiña llona méyu bouba. Y todus dizen que quiêren ou que ténen d’ir anté Miranda. Lus mellores son lus retratus cu’lus puliticus. Mui buônus.

Ya eiqui vus deixu lus qu’atupei pu’l facebook. Y parabiênes a quiên lus fizu ya a quiên tubu l’eidéya !

 

 

 

 

 

 

 

 

Castañas pelladas !

Catanu ! Squeci biên méyu kilu de castañas nun recantu la cuzina y agora stan todas pelladas ! Duras cume’l fiêrru ! Dalgun sabe que puderei fazer d’eillas ? An d’outras tiêrras ya vi gente a seca las castañas cun fumu n'ũa chabola pa las cunservar muitu tiêmpu. Y tamiên pareciên star pelladas, so qu’açpuis nun sei cume faziên pa’las puder turnar a quemer...

Ay ! Ya sta loinge’l tiêmpu dal poçu'l tiu Priêtu ! Que diç que botaba pr’alla sacas y sacas de castañas y que se’l guardaban eilli quaisque un añu ! Bah, la gente cuntaba, you nun vi.

Se’l tiu Lérias fusse vivu…

Tenerie ya 111 añus feitus nal die de Reis y cun certéza inda apercie na tervizon purtuéźa cu’la sue guitarra dal llatu. Se fusse vivu lus puliticus la Nuôssa Tiêrra teneriên las oureillas tan grandes d’él puxar pur eillas, que ya naide vutarie n’eilles.

 Tiu Lérias spéru qu'inda mirais pur nos dende d'onde stais !

Habémus taberneiru

... ya taberneira tamiên ! Pus al miu primu Brunu y la sue moça Cristina son lus nuôvus merdomus de l'eigreija bouba. Mudorun bastantes couźas, houbu ũa pintadéla de las parédes y cambiorun-se ũas couźicas pra tener un poucu mas d'animaçon pu'ls seranus. Parabiênes a eilles y anté bréve alla !

Cristina y Brunu ya'l restru la ramboya

Habémus ciêntenaira !

Die 22 de Dezembre fui mas un die special pra Cicuiru. Pus tie Albertina, que yê mie tie-abo fizu 100 añus !
Si, pus an Cicuiru hai ũa ciêntenaira mas ! Hoije, eilla vive acerca de Burdéus cun Armandu y’l restru la familia.

Quandu cheguei, an principius nun me cuineciu, habie muita gente achu que ficou un poucu perdida. Mas açpuis quandu fumus pa’l restourante y que stabamus todus a la méźa si que me recuineciu. Ya habie pur’hi 2 añus que nun mus viêmus ! Tie Albertina staba un poucu cansada purque habie apañadu ũa gripe y inda tussie d’algu, mas cumiu cu nos mas cuntenta que you sei !

You gustei d’aquesse die, eilla de certéza tamiên, pus staba buôna parte la nuôssa familia. Habiên venidu, uns de Cicuiru, d’outrus de Bergancia, ya d’outrus de mas abaixu. Cumimus mui biên y ya todus mui cuntentus acabémus al die assi.

 

Parabiênes tie Albertina !


 

Un Bun Añu Nuôvu pra tods na nuôssa Tiêrra

Acaborun-se las fiêstas de Sant Antoñu onte a la nuite. Y nin vus habie zejadu’l Bun Añu. Anton spéru que l’añu nun sera tan choboźu cume parécen dezi las Cabañuôlas. Rayu se pairan tamiên spéru que’l mirandés mus aparéça onde ten que ser, qu’als nomes de la nuôssa Tiêrra séyan respeitadus !

Y nun falu d’açones pu l’Anternéta. Aquissu ten poucu valor pra nos. Purque n’istanticu son squecidas. Mius amigus, digu-vus-lu, hai que screbir cun gana, sin antresse puliticu. Tamiên vi qu'astañu'l "borda d'agua" diç que vai a ser l'añu de la cultura ! Vamus a ver anton !
Ala tenerei que vus falar dals ultimus diês de l’añu, agora passadu, purque furun buônus. Dende, mas nada, que vus agrade al tiêmpu qu'ende mus ven !

Antre mirandés y catalan

Ya vus falei eiqui de las asparcencias antre’l mirandés y’l catalan. Tornu eiqui hoije cun issu pra vus ansinar mas palabricas catalanas cun aires a mirandés. Pu eiźemplu nos dezimus perru ou tamiên cuxu. Pus an catalan dizen gos ou cutxo. Hai muitus mas eiźemplus que vus puôdu dar. Inda hai poucu achei la palabra munyir que nus dezimus muñir. Mas ancrible inda yê la maneira cume eilles tamiên patalizan al “l” einicial. Dancuntrar tal fenomenu de l’outru lladu la peninsula amostramus que’l llatin talvéç si habie eivoluidu de maneira mas ouniforme que pensamus llougu antes de la chegada dals mourus.

 

Antiga plaça la llana an Perpinya (França)

Pongu eiqui dalgũas palabras catalanas qu’ampéçan pur “ll”, sin traduzi-las purque facels d’antender. Dalgũas anté son eiguales a las mirandéźas : llana, lluitar, llacuna, llet (mir. lleite), conill, llume (mir. lluç), llop, full, llimona, llar. Tamiên cunservan al “f” einicial, mirai eiqui : forn, foc (mir. llume, fogu), fer (mir. fazer), full, fum, faves, fill, faig (mir. fagu), fruita, fam, frigir y mas.

Jurnal catalan onde vémus la palabra "deixa" y ombres que yê cume an francés cu'l sentidu "selombras"

Y scalla nu’l sabeis mas al catalan tamiên yê faladu an França y anton aquestas palabras tamiên s’achan pu’lli ! Amostru-vus agora la placa d’ũa plaça de Perpinya onde pudeis ver que dantes tenie’l nome de “plaça de la llana”.

 An mirandés diriêmus "l'home mas feliç"

Mas ũa couźa pr’acabar. A quiên nun l parciu ya que las pessonas de Samartinu y de la Pruôba teniên ũa maneira de falar que paréce catalan ? Els fills-Als fills, els nens-als nins,....

 

Fai friu ?

Ténes friu ? Fai tu tamiên cume aquestes dous samartineirus amoucha-te cu'l que pudires... la capa d'honra ou'l carpéte dal carru !