A canta lus Reis

S'outru die, home, pus nu die de Reis... Sabeis staba you biên arreñuladu a'l redor dal llume quandu baten a la puôrta.

- Quiên manda ? dixe you.

- A cantar-vus lus Reis venimus-nos. Nos lus trés reis dal mundu... arrespondirun ũas vozes.

 You, cun cunfiança, pensandu que seriên uns burrachus dal llugar, abru'l miu pustigu y aparécen-me aquesses trés slumbrones. 

Ay home ! Que teniên buôna pinta que vus digu you ! Un llevaba ũa garrafa que chéna d'auga de la fuônte de Tie Rita nun serie y tenie cara d'haber quemidu mas churrellones que tode'l llugar anteiru. Nu méyu un mas grande que cu'la crencha que tenie parecie un gallu. Ya l'outru, dalgu mas calmu nun tenie pinta de brincadeiras.

 

Y ampeçorun : 

 

De mi biên loinge venimus, d'alla d'Ouriente a cantar-vus lus reis

Somus mui probes mas vos nun lu sabeis 

Ya se nun mus dais ũa źmolica, ũa buôna ajudica, ya lu vereis

Cume biên prontu vus fudereis !

Carallu ! You assi que lus oubi, assi a cantar-me aquessas couźas, fui-me a saber de las tanazes y salie de caźa a currer atras d'eilles "Que vus fodu you ya agora animales scuźadus !" Cume currien ! Habiêdes de lus ver, al gurdicu anté rudava pu'lus caminus abaixu !

 Inda nun lus turnei a ver...