18/08/10

La mona’l Mayu

La mona’l Mayu yêra ũa fiêsta que se fazie dantañu an Cicuiru. Ya hoije yê tamien l nome d’un llibru que saliu an Cicuiru al die 7 d’Agostu. Quiên screbiu aquesse llibru fui’l padre Zé nals añus 60 quandu staba pal Cabu Verde y nal Portu.

La purmeira veç que se scribe mirandés na scuôla de Cicuiru !

Las storias furun screbidas an purtués purque naquel yêra ralu screbir an mirandés, mas meźmu assi yêran storias que falaban de Cicuiru, de las pessonas que vevirun eiqui. Mas hai menus de 6 meźes Alcides atupou aquessas storias dal Padre Zé y ampeçandu a lé-las nal tren viênu-se l’eideya de las traduzi an mirandés. Lus zéñus, fui Ana Afonsu que lus fizu y assi cun todu sta biên purreiru. Suôbre la maneira an que fui screbidu, pus sta an “Cicuiranu”, purmeiru llibru, pensu you an mirandés de la Raya.

La Saramuntaina a toca an frente la scuôla chamandu la gente

Se falamus de l’aperźentaçon dal llibru, pus passou-se nun sitiu donde siêmpre s’arrenegou la nuôssa lliêngua ; la scuôla. Pior inda, la scuôla fui custruida pul pobu cicuiranu (alto-suicidiu ?) para pudéren tené eiducaçon, nũa lliêngua defrente purque naide dou fé dal que s’habie ya dezidu 40 añus mas cédu. Mas anton si que fui nũa scuôla purtuéźa, la de Cicuiru, donde s’aperźentou al llibru.

La chalra an vuôlta'l llibru

Purmeiru aparecirun lus Saramuntaina cu’la gaita de fuôlles, al bombu, y tal pullie a toca an frente la scuôla. Yêra cume pra chama la gente a venir. De la ruga antrou puri metade Cicuiru na scuôla, y mas uns venidus de Miranda y tamiên lus mius amigus de Llion; Ricardu, Tréźa, Sonia y Albertu. Las altoridades de la cambra tamiên staban perźente cume Zébiliu, Oscar, Ana-Béla y’l perźidente de Miranda. Y mas, tamiên staba Amadeu Ferreira y l’eiditor dal llibru (Ancora).

Alcides assinandu'l llibru d'Oscar

Dende seguiu-se ũa charla que durou al sou tiêmpu y açpuis ya se cumeçou a vendé lus llibrus, assinadus pur Alcides. Mas fui péna qu’al Padre Zé nun mus ten pudidu dar ũa veźita naquel die.

Nal fin todus scapémus, uns pra caźa outrus turnorun pal bar cuntenticus de la vida cul llibricu. Pur mi, ya cunfessu que la mie storia purferida yê la de “Miranda” adonde s’acumpara Miranda cun Alcañiças. Ya quiên la lira percebera al jeitu daqueste cadernu (blog de Cicuiru) qu’eiqui stais a ler.

30/07/10

Çamora yê Miranda !

Mirandu aquestes retratus, you ya vou pensandu que lus çamoranus son meźmu mirandéźes ! La prova sta a la vista, y so yê ver issu qu’eiqui vus aperpongu de ver.
Fraita, pendeiréta y gaita de fuôlle, añus 1920, vestidus cume an Miranda
Yê ampressionante de ver aqueilles çamoranus dals añus 20 culas pulainas y todu, anté’l gorru yê cume’l miu que tengu you eiqui cumigu ! A la squiêrda hai un fraiteiru, a la dreita un jove gueiteiru, y nal meyu ũa rapaza cu’la pendeiréta. La saya de la rapaza yê que yê defrente de la mirandéźa, you assi nunca vie. Mas so yê naquesse puntu, de restu tode yê eigual !
Grupu alistanu de 1920, lus homes stan vestidus cume an Miranda
Y anton eiqui la capa d’honra ! Aquestas capas salen pu’la nuite de Pascua a acumpaña-l Cristu pu’las rugas de Çamora. Ya cume pudeis ver, eilles son eidenticas a las de Miranda, a las que fai’l tiu Ribeiru de Custantin, si assi meźmu !
Amouchadu nũa capa d'honra na nuite de Pascua an Çamora !!!
You hoije ya nun antendu cume yê que nun hai mas relaçones antre nos. Pus Miranda, cume se diç star an Purtual busca siêmpre cuntatu cu’la capital. Couźa nurmal me direis vos, mas s’eilles nun son cume nos anton nun mus puôden antender, yê terrible !
Capas d'honras nas rugas de Çamora !!!
D’outru lladu tenemus à Çamora, ten d’haber mas cuntatus antre nos, nun puôde ser quedarmus assi. Vos mirai biên outra veç lus retratus... y deziê-m’alla se nun pudiên habé sidu sacadus an Miranda ? Hen ?
Llebandu un andor lus homes vestidus cu'la capa d'honra
Anton si yê verdade ÇAMORA YÊ MIRANDA, Y MIRANDA YÊ !!!

Caźas

Van se cayindu las caźas an Cicuiru, biên hai quiên las amañe, mas todas yê que se puôde. Y pra quei ? Ya naide ven, naide vai pulli. Lus que spurmentan venir s'acalla arrependen-se, y assi cuntinan las chabolas Cicuiranas.
Caźa cayida
Caźa pur fazer

28/07/10

Las cruzes qu'hai nun cruzeiru...

Yê cun mui pouquechicu tiêmpu qu’ende hoije scribu dalgu, ya que cu l’ambestigaçon qu’agora lliêbu tengu tubidu apénas tiêmpu pra vé’l que purqui se ten passadu. Mirai qu’anté la couźa que vus quiêru ansina ya vai quaisque un añu que la tengu eiqui pra puner.
La cruç de las eiras
Eiqui teneis la cruç de las eiras, la que sta al pie dal semitériu adonde claramiênte se puôden ver alla trés cruzicas biên gravadas na parte baixa dal “troncu”.
Las trés cruzicas gravadas
Si, pus, trés. Alla venimus nos outra veç mas cul numaru esse... Nun tengu arreparadu tal couźa na cruç de las eiras de Sant’Amaru, mas talveç vie mal ! Mas you achu qu’issu yê ralu... vus que deziês ?