La Lluç: strenou-se nuôvu Pendon !

Onte fui la Lluç, muita gente, muita compras y çcuçones an vuólta d'ũa cerbeija. Mas hai ũa couźa que nun se pudie perder fui'l Pendon de Custantin.

Nun se sabe s'aquesse yê l'ouriginal mas fui mandadu fazer açpuis d'un cuidadu antandimiêntu d'antres todus onde se sculliu la forma ya las cores qu'hoije ten. Ya assi mus aparciu onte durante la feira, ya la missa anté qu'acumpañou la santa de vuôlta pa l'eigreija de Custantin.

Deźéyu a'l Pendon que baile pu'lus nuôssus aires para siêmpre !

Angañorun-mus !

Asperémus dezénas d'añus para tener-mus mus nuôssus lletreirus an mirandés y afinal las scrituras furun amprimidas n'ua téla de plasticu altocolante que ya se sta a resgar !

Ou séya; punirun-mus merda !

Fai'l tou furmiêntu : die de desgraça

Vos creis que vus diga... A las vézes nin todu cuôrre cume un quiêr ! Ya assi fui pa'l miu furmiêntu: deixou de medrar.

Nun sei biên purquei, scalla pur vias d'ũa farina branca andustrial que'l butei... Sabe-se alla. 

Turnarei a fazer outru ya crecera cume siêmpre.

Fai'l tou furmiêntu : die 3

 Home ! Ya vai an bun caminu ! Ya ten pinta de furmiêntu, pus ampeçou a ferver de maneira curréta ! Lus fungus traballan y apartir d'hoije vamus a butar farina de la branca y cume siêmpre, ya lu sabeis, ũa pouquechica d'auga mas. Ten que ficar cume ũa papa, nun ten que ser algu a bañar n'auga.