Al sabadu 11 de Juliu fui un die storicu pra Miranda. Ajuntorun-se eilli,
pu’la purmeira véç, to’lus pendones de las Tiêrras de Miranda y inda mas
d’alguns de las Tiêrras de Sayagu, Aliste y Llion !
Oscar na viêspra purparandu'l pendon cun tiu Muizés y Alcides
Fui un die storicu pra Miranda, purque scalla pu’la purmeira véç, antrorun
pendones de Llion n’aquessa cidade purtuéźa ! Y pur outru lladu
purque fui la purmeira véç que s’ajuntaban tantus pendones an Purtual ! Fui ũa couźa méźmu mi guapa que
gustariêmus de turnar a ver. Y fica claru qu’agora tocamus a nos d’ir a Llion
cu’lus nuôssus pendones !
Pendones dal Prainu (retratu associaçon de pendones dal Reinu de Llion)
Mas agora deixai-me que vus cunte cume yê qu’aquesse die tan ampurtante
viênu a aparcer. Al renacimiêntu dals pendones an Miranda ampeçou n’ũa tarde de
Mayu de 2011. Staban Tere y Ricardo de passéyu pur Cicuiru y pedirun-me
s’habie pendon an Cicuiru. You claru, nu’l sabie. Mas mie mai, que l’habie vidu
ũa véç quandu yêra pequeiña, si’l parecie agora qu’habie dalgu assi. Fumus
perguntandu a la gente de Cicuiru y pur fin si soubimus qu’houbu y qu’inda hai
pendon an Cicuiru. N’aquesse die si que fiquémus cuntentus y Ricardo y Tere
tamiên ficorun cuntentus y susprendidus cu’la çcubiêrta qu’habiên feitu !
Pendones de Llion (retratu associaçon de pendones dal Reinu de Llion)
Al pendon de Cicuiru staba arrecadadu baixu las reliquias de San Juan. Yêra
tiu Muizés que trataba d’issu. Aton falei cu’él y fui assi qu’uns diês açpuis
turnémus a saca’l pendon.
Tiu Muizés cu'l pendon an 2011 quandu'l turnémus a sacar
A partir d’ende, tiu Muizés pensou que serie mellor turnar a saca-lu pra
que la gente saba d’él. Y assi se fizu. Purparou ũa vara nuôva y’l pendon fui
sacadu pa’l sagradu to’lus añus de 2011 para aca, nu die de San Juan. Issu
permitiu ver cume tenie que ser la vara pra que nun partisse cu l’air fuôrte
que pur eiqui hai a la vézes.
Tiu Muizés fazie las varas, y Oscar yêra’l que punie’l pendon nu sagradu. Y
alla iba él, mexendu-se pu’lus aires ! Que purreiru !
Pendon llionés mi grande (retratu associaçon de pendones dal Reinu de Llion)
Mas ũa pergunta inda mus ficaba sin respuôsta. Y lus outrus llugares tamiên
ténen pendones ? Scalla somus nos lus unicus ! A final nun yêramus lus unicus cu’l
pendon, y inda biên ! Issu fui Alcides que’l demustrou n’ũ ambestigaçon
qu’ampeçou ya l’impassadu. Y nistanticu achou d’outrus pendones y soubo
d’outrus ya hoije zaparcidus. Fui ende ũa grande çcubiêrta pra nos todus.
Purque lus pendones, ya staban todus squecidus ne las arcas de las eigreijas
dals nuôssus llugares ! A nun ser scalla al pendon de San Juan de las
Arribas, pu’l ménus lus nuôssus de la Raya staban squecidicus !
Tenendus aquessa çcubiêrta an manus, Alcides cuntatou l’associaçon de lus
pendones dal Reinu de Llion y fui aton assi que s’urganizou aquesse die tan
purreiru.
Parte dals pendones dal Prainu
Pus agora ya sabeis cume fui todu. Tengu que vus dezir que’l nuôssu pendon
parecie’l mas altu carachu ! Cume tubimus que l’amarrar pra passar an baixu lus
filus eilétricus nas rugas de Miranda !
Agora, quéda-me eiqui a dezir oubrigadu a Ricardo, Tere, tiu Muizés,
Alcides, Oscar, Mariu, Paula, tiu Ribeiru y lus outrus moçus y ménus moçus qu’aparecirun
naquesse die de fiêsta para ajudar a lleba’l pendon y la pendonéta pu’las rugas
arriba de la cidade !
Pur fin deixu-vus eiqui dalgũas paiginas onde pudereis ver mas retratus y vidius d'aqueste fantasticu die :
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
